باید اعتراف کنم...
در این جنگ های پی در پی...
با این دل لجباز و بهانه گیرم ...
شکست خورده ام....!
دیگر کم اورده ام...!
به زوره دروغ هایی که برایش سر هم کرده ام روزها را سر میکند...
اما شب ها...
اه امان از شب...!
نمیدانم چرا شب ها دروغ هایم برایم بی تابی هایش افاقه نمیکند...!
با سکوت بی انتهای شب یکی میشوم...
و سکوتم خبر میدهد از دلی که....
عمری در هوای دنیایش بود...!
اما اینجا پشت پایش زمین گیر شده....

نوشته شده در تاریخ جمعه 20 اردیبهشت 1392    | توسط: sadegh    |    نظرات()